Posts

Showing posts from 2018
സാന്ദ്രം ************ അകലുന്ന വട്ടപ്പൊട്ടായ  ഒരു പട്ടം പ്രപഞ്ചകേന്ദ്രത്തിലേക്കു വലിയുമ്പോലെ ആ നോട്ടം ഹൃദയാകാശവിരിവിലൂടെ തുളച്ച് മർമ്മത്തിലൊന്നു തൊട്ട്
വെറും മർമ്മരമല്ലിത് വല്ലാത്ത കമ്പനമാണ്...

തേങ്ങ വീഴുമ്പോഴും ഒരു രാഷ്ട്രീയം
********************************* വേണ്ട വേണ്ടെന്നൊരു
താഴ്മയിൽ
ഉള്ളടിഞ്ഞ സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു
നിനക്കായ് കൊഴുത്തതെന്ന
ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും
ചതച്ചാലും പിഴിഞ്ഞാലും
നിനക്കായ് മാത്രമെന്ന്‍
പറയും പോലെയെന്തോ ഒന്ന്... പ്രായമളന്ന്
മൂപ്പ്
ഞെക്കി വീർപ്പിച്ച്
അള്ളിപ്പിടിച്ചധിനിവേശിച്ച്
പറിച്ചെറിയപ്പെട്ട
ഊക്കിൽ
കനമുള്ളതായിരുന്നു
ഇല്ലയധികമെന്ന
ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ സാക്ഷി
നാളെക്ക്
കെട്ടു പോകാൻ വിധിച്ച്... രാത്രിഞ്ചരന്മാർ
ഉന്മാദം മൊത്തിയ
തുളയിലൂടെ
അകമില്ലാപ്പുറം കാട്ടി
'പേട് പേടെ'ന്ന്
കപ്പക്കളത്തിലടിഞ്ഞതും...

ഋതുക്കൾ മാറി മാറി
പരീക്ഷിച്ചുജയിപ്പിച്ച
കൂരു പ്രായത്തിലും
കുടം തുളുമ്പുമാറ്
മുഴുപ്പെത്തി
പലവഴിപലവക
കൺവെച്ച്
ഉടമസ്ഥനു മാത്രമായി
നീക്കുപോക്കു വരുത്തി
അറുതിയും വറുതിയും
കൽപ്പിച്ചൊരു
സുഗമപ്രയാണം
അതുമൊരു
താഴ്ച്ചയിലേക്കുള്ള
വൻവീഴ്ച്ച...!
എഴുത്തുറവ ******************
കുറ്റിയടിച്ചു നില്പാണ് നിരീക്ഷണക്കോണുകളിൽ നോട്ടങ്ങൾ
ചുറ്റി വരിയുന്ന ചുരുണ്ടു കോടിയിരുന്ന ചുരുളുകൾ നിവർന്നത് അതു കൊണ്ടു തന്നെ
വാക്കുകൾ പലതും കത്രിച്ചെടുത്തു കേമത്തങ്ങൾക്കൊരു കോളർക്കനമായിക്കോട്ടെ
അരാഷ്ട്രീയമായി ഖാദിത്തരങ്ങൾ വടി പോൽ നിവർത്താനുമുതകും ചിലപ്പോൾ ചിന്തകൾക്കെന്നറിഞ്ഞു
പോക്രിക്കുപ്പായങ്ങൾക്ക് കൊച്ചു വിക്രിയകൾ കുഞ്ഞക്ഷരസൂചികളിൽ വലിഞ്ഞു കേറി
ഭീമൻ വാങ്ത്തോരണങ്ങൾ വേണ്ടെന്നു ശഠിച്ചിട്ടും അനുസരണക്കേടിന്റെ
എവിടെ...? ************
നീ എന്റെ മുറ്റത്ത്  കുടഞ്ഞിട്ടു പോയ പാദസ്വനങ്ങൾ
എന്റെ ജനാലക്കഴികളിലേക്ക് തൂകിയിട്ട വളക്കിലുക്കങ്ങൾ
എന്റെ പൂമുഖത്തേക്ക് വീശിയെറിഞ്ഞ മുല്ലഗന്ധങ്ങൾ
എന്റരികിലേക്ക് വരാം വരാം എന്ന് മോഹിപ്പിച്ചിരുന്ന പട്ടുപാവടയുടെ പടപടപ്പുകൾ
എല്ലാമെല്ലാം ഞാൻ എന്നും പെറുക്കുമായിരുന്നു... ഹൃദയച്ചെപ്പിലവ  ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു...
കാണുന്നില്ലൊന്നും എവിടെയെവിടെ  എന്നൊരലച്ചിലിൽ  ഇന്നു ഞാൻ...
നിസ്സംഗം ********

ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിലാണ് കൽഹൃദയം പറന്ന് ചെന്ന് കൊക്കാഴ്ത്തിയത്….
ഹൊ! !  എന്തു നനുത്ത തുടുത്ത  മനസ്സായിരുന്നു താഴെ വീണുടഞ്ഞത്...

പുല്ല് ***** പോടാ പുല്ലേ - എന്നൊരു വിളിയിൽ നനഞ്ഞുകൂമ്പി നാണിച്ചുവിവശനായി ഒടിഞ്ഞവശനായി ചവിട്ടുകളും കാത്ത്…
അബദ്ധപഥങ്ങൾ
****************** എന്റെ സൂര്യൻ
വെറുതെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു… അടുത്തും
ചിലപ്പോളകന്നുമുള്ള
ഭ്രമണപഥങ്ങളിൽ
അപഥയാത്രികരെ
ഏറെ ഗൗനിക്കുന്നതിനാലത്രേ
വെയിൽച്ചൂടിലെന്നെ
പൊള്ളിക്കുന്നതും
തണുപ്പിച്ചിരുട്ടാക്കിയ
മഴക്കോളിലെന്നെ
ഉലച്ചുനനയ്ക്കുന്നതും
ആർത്തിരമ്പുന്ന സങ്കടക്കടലിൽ
വെള്ളപ്പാച്ചിലാക്കി
ഒഴുക്കുന്നതും
ശീതക്കാറ്റിലുലച്ചെന്നെ
വിറപ്പിക്കുന്നതും… ഇതറിയുന്നു ഞാൻ -
എന്റെ
അച്ചുതണ്ടൂരുന്നു
എന്റെ സൂര്യനു ചുറ്റും മാത്രം
ഇനിയുള്ള ഭ്രമണം
വൃത്തപഥത്തിൽ
കണ്ണുകളിലവനെ മാത്രം
സാന്ദ്രീകരിച്ച്… വഴികളിൽ
നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാരകലുന്നു
ഇരുട്ടും ശൈത്യവും മറയുന്നു
മഴപ്പെയ്ത്തുകളില്ലാതെ
വെയിൽപ്പൊള്ളലേൽക്കാതെ
എല്ലാമൊഴിഞ്ഞ്… പരസ്പരമുരിയാടതെ
തൊട്ടുതീണ്ടാതെ
നഷ്ടപരിണാമങ്ങളിലുരുകി
നിശ്ചലതയുടെ മടുപ്പോടെ
ഇന്നും
ഞാൻ
സൂര്യനെ വലംവച്ചുകൊണ്ട്.
കിനാവ് കാണുന്നു!
**** **** **** *** **** ****
തിരക്കൂമ്പാരങ്ങളിൽ
വായ് പതപ്പിക്കുന്ന
വെളുത്തനുരകളിലേക്ക്
മോഹക്കണ്ണുമെറിഞ്ഞ് ഉയരുംവീഥികളിലെ
പുകച്ചൊരുക്കുകളെ
തടഞ്ഞെടുക്കാനാണ്
പ്രതിരോധത്തിന്റെ
കുതിപ്പെന്ന് മുകിൽപ്പഞ്ഞികളിൽ
കറുത്ത
നനവിടങ്ങൾ
തെരഞ്ഞപ്പോൾ മോഹമുറ്റമിന്നും
കുളിർച്ചൊരിച്ചിലും കാത്ത്
മലർന്നേ കിടപ്പൂ...
കത്തുന്ന കവിത ************************** · കവിതയെ കാണിച്ച് ആരേയും സുഖിപ്പിക്കാൻ ഞാനില്ല അവളുടെയനുഷ്ഠാനങ്ങൾ മറ്റാരുടേയും അറിവിലില്ലാത്ത ആചാരങ്ങളാണ്.
ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ സിരകളിലേക്കു കുതിച്ചുവരും പിന്നെ തൊട്ടുതൊട്ടിളക്കി ഊതിപ്പെരുപ്പിച്ച് കൊച്ചുകൊച്ചു തീവെട്ടങ്ങൾ മിന്നിയ്ക്കും
ഇഴഞ്ഞടുത്ത് വമ്പൻപടർപ്പായി വിരിച്ച് ചെമന്നാളും
ചില നേരങ്ങളിൽ ഹൃദയത്തെയങ്ങു വെട്ടിപ്പൊരിക്കും മനസ്സിനെ- യുരുക്കിയൊഴിക്കും ചാരമായ് തണുക്കാത്ത ദഹനത്തിൽ ശേഷിക്കുക കവിതച്ചീളുകളുടെ കനൽക്കൂട്ടമാകും അത് ചെമന്നു ചിരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും...!



ഹൃദയചക്രം ഉച്ചത്തിലങ്ങനെ കറങ്ങുമ്പോൾ ************************************************************************* ·
അഴിച്ചുവിട്ട കാറ്റ് നിശ്വാസങ്ങളടുപ്പിലേയ്ക്കൂതി ധാർഷ്ട്യം കനച്ച മുട്ടൻകൊള്ളികളെ പുകച്ചുനീറ്റുകയാണ്
അരച്ചുമിനുസപ്പെടുത്തിയ എല്ലാ സുഖനൊമ്പരങ്ങളും ചിരിച്ചുമിനീരിറക്കി തൂലികത്തുമ്പിലേയ്ക്കിറങ്ങി എടുത്തുചാടുകയാണല്ലോ കവിതയെന്നു പതഞ്ഞുപൊങ്ങി വെറുതെ വെളുത്തുവിയർക്കുന്ന ശൂന്യതയിലേയ്ക്ക്!
തെറുത്തുതെറിപ്പിച്ച ആവലാതിത്തുണ്ടുകളെല്ലാം സംഘടിച്ചു നിൽപാണ് അരെയൊക്കെയോ ആക്രമിക്കാനെന്നോണം!
ഉവ്വ്; നാളെയെങ്ങാനും ഒരുകൂട്ടം കവിതകൾ കൈകോർത്ത് മെയ്യൊട്ടി, തോളുരുമ്മി വന്മതിൽ പണിഞ്ഞേക്കും, ആഞ്ഞുവീഴുന്നയേറുകൾ
തിരിച്ചയക്കപ്പെടും.
വയൽക്കിളികൾ ****************** പൊൻവിളമണികളെ കാക്കാൻ കൂർത്തുവ്യാപരിക്കുന്നുണ്ട് കൊത്താനാഞ്ഞ് കൊക്കുകൾ
നടീൽപ്പാട്ടുമൂളിയ കിളികൾ വായ്പ്പൊരിവർഷിക്കുന്നു മോഹങ്ങളുണരുന്നു 
കണ്ടം കുത്തി ഞാറും നട്ട് നെൽവയൽ പഴുത്ത് മഞ്ഞച്ചുനിന്ന മണികളും പിടിച്ചോറിനു കൊയ്തുകൂട്ടാൻ കണ്ണും കാതും തുറന്നിരിക്കുന്നു അവർ, വയൽക്കിളികൾ!
മുടന്തിയോടുമ്പോൾ കാലം പരന്നു നിവരുന്നെങ്ങോ പാതയുടെ വിധിവര!
ശണ്ഠ കൂടി, കണ്ഠം കടഞ്ഞ് പാതികരിഞ്ഞ ചിറകുകളിൽ വയൽക്കിളികൾ ദേശാടനത്തിന്  പറന്നേപോയേയ്ക്കാം...

കുലവ്രത ************ ·
സ്ത്രീയേ, കുലത്തിൽപ്പിറന്നതിന്റെ ശിക്ഷയിനിമേൽ തെരുവിൽ ജപമുദ്രയഴിച്ചുതീർക്കാനോ ? സ്വയംപശിയെ പിടിച്ചുകെട്ടുന്ന നീ ഭുജിച്ചടങ്ങുവാൻ പ്രാപ്തയെന്നറിയുമ്പോഴും ഭാവിപാദങ്ങളിൽ മുഷ്ക്കിന്റെ ചങ്ങലയണിഞ്ഞ്  ത്രസിച്ചുനടക്കാനോ?
അടുക്കളത്തീകാഞ്ഞ നിന്റെ മോഹങ്ങളെ സൂര്യാതപത്തിലിനി വിളക്കുക വെയിൽമോന്തി ശരണം നീയേ
ത്രയാക്ഷരി
******************** മല കയറുന്നു ത്രയാക്ഷരികൾ ശരണം ശരണം ജപമുഴക്കം!
കയറുംവഴി പടികളിൽ പുറംതിരിഞ്ഞ് വിളിമുറുക്കം യുവതി...യുവതി...
വായത്താരികളിൽ പിരിമുറുക്കം ആർത്തവം...ആർത്തവം... പരിഹാസം, പിന്നെയട്ടഹാസം അശുദ്ധി...അശുദ്ധി അയിത്തം...അയിത്തം
ഏറുകൾ നിലയ്ക്കുന്നില്ല പതിനെട്ടു പടികളും ഇപ്പോഴുമെപ്പോഴും പരിശുദ്ധം!


ഒരു സ്ത്രീ മുറിവേറ്റു പിടക്കുന്നു...
********************************************** എന്റെയുള്ളിലും ഞാനറിയുന്ന എല്ലാ പെണ്മകളിലും മുറിവേറ്റവളുണ്ട്.
നീറ്റൽത്തുണ്ടുകൾ പെറുക്കി പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടവൾ പലകലങ്ങളിലെ മുനപ്പെട്ട ആണായുധങ്ങളുടെ കൈയ്യ്മെയ്യ്പ്പെരുമാറ്റങ്ങളിൽ വൈരൂപ്യം പൂണ്ട് ഭ്രാന്തിന്റെ പഴംതുണിയിൽ സ്വത്വം പൊതിഞ്ഞുകെട്ടി പുലമ്പുന്നുണ്ടവൾ
പിഴച്ചവളെന്ന് മാനംകെട്ടവളെന്ന് അശുദ്ധയെന്ന് അപധ്വനിക്കുന്ന വിളികളിലേക്ക് അവളുടെ രോഷം മഥിച്ചുകലമ്പുന്നുണ്ട്...