Posts

മൺമന്ത്രജാലം
...........................
- ഗീത മുന്നൂർക്കോട് -

ആരൊക്കെയോ പോയിട്ടുണ്ട്
കൂട്ടിക്കൊടുപ്പ് നടന്നിട്ടുണ്ട്
ഭൂമിയുടെയകയാഴങ്ങളിലെ
പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ
കുടിൽപുറ്റുകൾ കെട്ടി
പാർപ്പുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഉവ്വ്...
എനിക്കതു കേൾക്കാം
ഗൂഢമായ പിറുപിറുക്കൽ
കുശുകുശുക്കുന്ന കശുമ്പുകൂട്ടങ്ങൾ

ഒത്തുകൂടിയ കുനുഷ്ടുകൾ
കാണാമറയത്തെ മണ്ണറകളിൽ
രഹസ്യതന്ത്രം നൂൽക്കുകയാണ്‌
തറികൾ കറങ്ങുന്നുണ്ട്

രാസരസം തുള്ളിത്തിളച്ച്
നീരോളങ്ങളെ
ചെരിച്ചും നീർത്തിയും
മനമിടഞ്ഞ് മരം കരയുമ്പോൾ
.....................................................................................
മനം പെയ്യുന്ന മരങ്ങളുടെ ഇലകൾ
പെൺകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ
ഇളം പച്ച മിഴികളാണു്

ഞെട്ടിയൊരൽപ്പം
മിന്നൽവര കീറുമ്പോൾ
കലങ്ങുന്ന മനം
നോവുതുള്ളികളെ
മെല്ലെ മെല്ലെ
മൗനത്തിൽ മുക്കി
മിഴിവാതിലിലൂടെ
ഇറ്റിച്ചൊഴുക്കും.

ഇടതടവില്ലാത്ത
കുത്തിക്കീറലുകളിൽ
നിറഞ്ഞു നിറഞ്ഞ്
കുമിഞ്ഞു കവിഞ്ഞ്
കുടം കണക്കിന്
നൊമ്പരങ്ങളെ
തിരിച്ചുവരവ് *******************
അവൻ മുളയിട്ടുതളിർത്ത് മൊട്ടിട്ടുപൂത്ത മരങ്ങൾ സുഖദമായ കാറ്റുകളിൽ ആനന്ദമാടുന്നു! മധുരം ഫലിക്കുന്നു കാടായതു വളരുന്നു !
മുളച്ചുപൊങ്ങിയ മണ്ണ് പച്ചയിരുളിൽ മറയുന്നു...
പടുമുളപോലെയെങ്കിലുമൊരു തോന്നൽ മതിയാകും അതിന്റെവേരുകളിറങ്ങും അമ്മനെഞ്ചു തേടും കാത്തിരിപ്പുണ്ടൊരു നനഞ്ഞ മാറിടം മടങ്ങിയെത്തിയേക്കാവുന്ന വേരിഴകൾക്കമ്മമുത്തമേകാൻ...

ഇരുട്ടിന്റെ വേരുകളിൽ *************************
മഞ്ഞച്ചുതെളിഞ്ഞ് ജ്വലിക്കുന്ന നാളത്തിലേക്കല്ല എരിഞ്ഞുപൊരിയുന്ന തിരിയിലേക്കാണെന്റെ നോട്ടം വീണത്...
കാഴ്ച കറുത്തു പോയി ഇരുളൊഴുകി ഞരമ്പുകളതിനെ വലിച്ചിഴച്ച് നിർദാക്ഷിണ്യം സിരയിലേക്കൊഴുക്കി...
പരന്നൊഴുകുന്ന തൂവെട്ടമെന്ന് ആരോ... ചിരിച്ചുജ്വലിച്ച് !
കറുത്തുമരിച്ച കാഴ്ചയുടെ വേരുകളിലേക്ക് ഒഴുക്കുനിലച്ച വെട്ടം...
തേടരുതെന്നെ *************************
ആർക്കും പിടികൊടുക്കാതെ കുതിച്ചോടുന്ന ഒരാളുണ്ട് എന്റെയുള്ളിൽ
കടുംപച്ചക്കൊടുംകാട്ടിലേക്ക് ഓടിയൊളിക്കുന്ന ഒരാൾ ചിന്നംവിളികൾക്കും കുരങ്ങൻചാട്ടങ്ങൾക്കും കിളി /കൂമൻവിളികൾക്കും വന്യതയുടെ ഗർജ്ജനങ്ങൾക്കുമൊപ്പം കൂട്ടുകൂടാൻ സ്വയമങ്ങനെ പ്രക്രുതിയ്ക്കിരപ്പെടാൻ തത്രപ്പെടുന്ന ഒരാൾ
ഒരുവേള കടുംനീലയാഴങ്ങളിൽ വിഷമവിഷം കുടിച്ച് മുങ്ങിമയങ്ങും പവിഴപ്പുറ്റുകളിലോന്നിൽ പൂമെത്തയെന്നും ധരിച്ച്
വെറുതെ നടിക്കുന്നു നമ്മൾ
ഋതുഭേദങ്ങളെന്ന് നിന്റെയുടൽ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ വരട്ടിച്ചുട്ട ഹൃദയത്തിന്റെ അശ്വമേധവേഗം... അഗ്നിയാളുന്നു അവിടെ ചുവക്കുന്ന ചൂടിലേക്ക് ഭീതിനാളം വെളുക്കുന്നു...
നിന്റെ കാണാപ്പുറങ്ങൾ ഹൃദിസ്ഥമാണ് അതിലേക്കു പെയ്തുനിന്ന ഒരു കുളിർക്കാലത്ത് ഒന്നിച്ചുപോയ ഉടലുയിരുകൾ ചുളുങ്ങിക്കോടിയതാരറിയുന്നു...!
നിശ്ചലതയുടെ മൗനത്തിന്റെ കനത്തപാളികൾ നിദ്രയിലേക്ക് തണുക്കുന്നു! നമ്മൾ പരസ്പരമറിയാതെ മുങ്ങിത്താഴുന്നു! എല്ലാമെല്ലാം ഒരേ സ്പന്ദനത്തിന്റെ
പരിശിഷ്ടം
ഓടി നടക്കുകയാണ് വേരുകൾ ഹൃദയം നിറയെ വലപ്പടർപ്പുണ്ട് അതിലേക്കു വീഴുന്നതെല്ലാം ഉടഞ്ഞു നേർക്കുന്നു... ചിലതെല്ലാം മികവിലങ്ങനെ അടങ്ങിയൊതുങ്ങുന്നുമുണ്ട് മണം പിടിച്ച് മുത്തിയേടുക്കാൻ ത്വരയോടെ വേരറ്റങ്ങൾ! ഉണ്ട് എല്ലാമറിയുന്നുണ്ട് ഹൃദയഭാരം താഴ്ന്നു കുമ്പിടുന്നു ഉച്ചാടനമില്ലാതെയൊരാവാഹനം! എന്നിലൊരു ഞാൻ ഹവിസ്സാകുന്നു നമ്മളെന്ന പരിശിഷ്ടത്തിലേക്ക്!